Oude koeien, maar nog wel leuk om te lezen

Zo, wat gaat de tijd snel! Zegt maar een ding: we hebben het nog steeds erg goed naar onze zin! Gelukkig heb ik wel het een en ander al een keer opgeschreven (ingetikt, eigenlijk), dus hier nog wat verhalen van het einde van 2007 (onderaan beginnen):


Sinterklaas in Hong Kong
5 december kwam hij toch ook even hier langs. We weten niet zeker of het Sinterklaas of Zwarte Piet was, want hij heeft eigenlijk alleen maar heel hard op de deur geklopt, pepernoten naar binnen gegooid en een zak met cadeaus achtergelaten. Erg leuk en vooral heel spannend! Jonas, Lena en Daniel waren heel blij met hun nieuwe speelgoed. Klik op de foto als je er meer wilt zien.

Daniels eerste verjaardag
16 november is Daniel 1 jaar geworden. Omdat ik toen net uit Nederland terug was en oma Truus en opa Jan een paar dagen later in Hong Kong zouden zijn, hebben we zijn verjaardag vandaag gevierd op 25 november. De 16de zelf was een beetje een rare dag. Ik heb zo hier en daar gefluisterd dat Daniel jarig was. Voelt toch gewoon gek, als niemand je feliciteert hier.
Zijn feestje op de 25ste was erg leuk. Julie had 4 heerlijke taarten gebakken en ook weer voor lekkere hapjes gezorgd. Wat heel erg was: toen wij rond een uur of 2 enigszins beschonken thuis kwamen van het feest van Kim, stond ze nóg te bakken. Hoe heet dat sprookje ook al weer, waar me dit aan doet denken…Oja.. Assepoester. Maar dan zonder koets, baljurk, prins en glazen muiltjes voor Julie.
Het was erg fijn dat oma en opa er waren, blij dat we gewacht hadden. De verjaardagen zijn erg leuk hier, maar je mist toch echt je familie en Nederlandse vrienden, met name van te voren, als je de boel aan het voorbereiden bent. Tijdens het feest ben je zo bezig en is het gewoon gezellig, dan valt het niet zo op. De aanwezigheid van Truus en Jan maakte het gemis minder. We hadden een aantal Nederlandse gezinnen, de meeste met kleine kinderen, uitgenodigd. De twee internationale stellen die ik uitgenodigd had, konden niet, dus het was weer een Nederlands onderonsje. Maar wel erg leuk. Helaas moest Erwin tegen het einde van de middag naar Bangkok. Dat was wel jammer, maar het feestje was toen toch al zo goed als afgelopen. Erna en Patrick zijn met hun kinderen Femke, Lotte en Jelle blijven eten, lekker pizza van de pizzabox. En onze Daan, die was echt heel jarig. Hij keek bij het zingen en de taart met glinsterende oogjes rond: is dit allemaal voor mij? O, ik ben zelf het feestvarken! Klik op de taart voor de foto's.


Intocht Sinterklaas... echt wel in Hong Kong!
24 november kwam Sinterklaas aan in Stanley. Echt een super intocht: strak blauwe zee, wit strand en een stalend zonnetje. Sinterklaas kwam aan in een motorbootje. Geen overdreven drukte, zoals we gewend zijn van de intochten in Nederland. Het feest was georganiseerd door de Nederlandse Vereniging. Alle Nederlandse gezinnen (met kleine kinderen) uit Hong Kong rukten aan in Stanley. Er waren spelletjes, iedereen mocht om de beurt bij Sinterklaas komen en alle kindjes kregen een cadeautje. Voor de ouders waren er broodjes kroket. Hmmmm, lekker is dat!! Erwin was nog de held van de dag. Op een gegeven moment bleek er een meisje van 1,5 jaar kwijt te zijn. De ouders waren in alle staten. Iedereen trouwens. Het terrein was nou niet echt wat je zegt een veilig terrein voor een kindje van 1,5 zonder toezicht: overal water, afgronden, hoge trappen, drukke weg en hoge gebouwen met open deuren. Erwin vond het meisje helemaal boven op een trap, vrij ver weg van het feestgebeuren. Erwin de held, ik de bitch. Ik kreeg het aan de stok met de begeleider van het groepje van Jonas en Lena. Ze had een iets andere opvatting over het groepsleider zijn dan ik. Ik verwachtte iemand die er even voor zorgde dat het groepje compleet was en die de boel even in gang zette. Zij dacht dat ze wel gewoon haar eigen kinderen kon blijven filmen met een kop koffie in de hand. Ik heb het nog wel proberen goed te maken…dat viel niet mee, want ze is nauwelijks achter haar camera vandaan gekomen.
Na het Sinterklaasfeest zijn we nog in Stanley blijven hangen. Het is daar namelijk erg leuk. We hebben eerst de markt afgestruind. Op de markt kan je van alles kopen: souvenirs, goedkope merkkleding (al dan niet nagemaakt), schoenen, zwemkleding, tassen, kunst en nog veel meer rommel. Daarna zijn we naar het Maritiem Museum geweest. Erg leuk met de kinderen. Het is een overzichtelijk klein museum met modelboten, een maquette van containerhaven van Hong Kong en wat knopjes om op te drukken. Jonas en Lena vonden het erg leuk. Daarna zijn we nog wat gaan drinken op een terrasje aan de boulevard. Hier een fotoreportage (klikken maar).


’s Avonds hadden Erwin en ik een feest van iemand uit mijn tennisteam. Heel Hong Lok Yuen was uitgenodigd en we moesten verkleed als iemand of iets met een ‘P’. Ik had bedacht om als Parknshop medewerker te gaan. De Parknshop hier is zeg maar de Albert Hein in Nederland. Ik had al verschillende pogingen gewaagd om bedrijfskleding te regelen, maar zonder succes. Het is uiteindelijk toch gelukt om twee pakken te regelen. Met de hulp van Caroline. Zij kende de bedrijfsleider, omdat ze bij hem geld had geregeld voor de schoolfair. Ze wist precies hoe ze zoiets aan moest pakken: zeuren, lief lachen, zeuren en nog eens lief lachen en vooral niet weggaan zonder datgene wat je wilt. We hebben erg veel lol gehad en zijn uiteindelijk met twee vieze pakken de deur uitgestapt. Vies, omdat ze gedragen waren door mensen twee Chinezen die de hele dag gewerkt hadden. Het was een geslaagd feest. Er waren prinsen, prinsessen, Pippie Langkouzen, veel prostituees, punkies, heel veel prisoners, 1 piemel (was erg leuk gedaan, trouwens), pirates en twee Parknshop medewerkers.


Op vakantie naar Nederland...
... zonder kindjes en zonder Erwin van 7 t/m 14 november. Aanleiding was de geboorte van Bastiaan, onze Lies' vierde kindje. Ik had er zo'n zin in van te voren. Even een weekje helemaal mijn eigen dingen doen. Zonder daarbij steeds te moeten denken of het wel past binnen de kinderdingen. Ik heb hier in Hong Kong heel veel vrijheid, daar niet van, maar omdat de hoofdtaak nu toch echt wel moeder is, wil je er ook steeds als moeder zijn. Alles wat ik doe, plan ik min of meer om en rond de tijden waarop de kinderen er wel, niet of wakker zijn. Niet continue, hoor, want Julie is een hele goeie babysit, maar ik ben er bijna altijd op schooldingen, de zwemles, de gym, het voetballen, de balletles etc. en doe dingen met Daniel natuurlijk. Dus even helemaal daar niet mee bezig zijn, leek me wel wat, dacht ik... Nou, toen puntje bij het paaltje kwam of eigenlijk, toen Annie in het vliegtuig stapte... voelde het helemaal anders. "Wat ga ik nou toch doen in mijn eentje?" dacht ik. Het was heel erg leuk in Nederland. Heerlijk om mijn eigen gang te gaan. Ik heb veel plezier gehad en weer erg genoten van dichtbij familie en vrienden zijn en te vertoeven in het handige Nederland. Toch was het dubbel, want ondanks de lol, bleef dat narrige gevoel ten opzichte van thuis in Hong Kong de hoek om komen. Waar het overigens perfect gelopen is allemaal. Erwin ging 's ochtends later naar zijn werk, zodat hij de kinderen kon aankleden en met ze kon ontbijten. Julie zorgde voor de kinderen totdat Erwin rond half 6 weer thuis kwam. Luxe, he, dat dat zomaar kan allemaal.

De week zat propvol met allemaal leuke dingen. Hoofdact was natuurlijk de kleine Bastiaan. Echt een poepie! Heel leuk om hem nog zo klein te kunnen zien. Ik ben bijna iedere dag even bij Lies en Edwin op bezoek gegaan. Veel beschuiten met muisjes gehad. Heerlijk! Verder:
een dagje gestadt met mama en Marie;
met Jos en mama gegeten bij Bert, Marieke, Emma en Sophie;
Patricia, Marc, Pleun en Famke gezien;
uit eten geweest met de meiden in Tilburg;
de verjaardag van Wouter meegepikt, waar ik ‘de jongens uit Weert’ met gezin en The Ramaekers project gezien heb;
op kraamvisite bij Joep van Ellen en Vincent;
bezoek aan Carolien en Paul plus kids;
koffie gedronken met Katalin;
met Marie, Hein en kinderen en Lies, Edwin met kinderen gegeten bij mama;
Een bezoekje aan de (ex-)collega’s van het Parktheater, waar de verbouwing nu toch wel echt zo goed als af is. (Jammer dat niet iedereen aan het werk was!)
Een drukke week, erg leuk allemaal! Bijna net zo leuk, als het weerzien van Jonas, Lena en Daniel!


Welcome at the Jonas Klijn Police School
Zaterdag 27 oktober vierden we Jonas verjaardag. Hij had 7 vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd voor een vet cool politiefeest. De kinderen waren uitgenodigd om de politie te helpen met de zoektocht naar Ernie The Crook, die ontsnapt was uit de gevangenis. Ernie had juwelen gestolen van een oud27- rijd Chinees vrouwtje. De kinderen moesten eerst opgeleid worden tot echte police officers. In twee groepen moesten ze spelletjes en opdrachten doen: een hindernisbaan, vang de boef, schieten met pijltjes en waterpistolen, een slalomparcours afleggen met een ‘politieauto’. Toen ze geslaagd waren, gingen ze op zoek naar Ernie The Crook. Het was erg leuk. Jonas vond het ook helemaal geweldig: zijn eerste echte kinderfeestje. Ook hier hebben we meer foto's van. Klik maar op de jarige jop.

Vakantie in Thailand en Jonas 5 jaar
In de herfstvakantie zijn we op vakantie geweest in Thailand. Eerst een paar dagen Krabi en daarna Phuket. Het was weer een erg leuke vakantie. Krabi is erg mooi. Het is een schiereiland waar geen auto’s rijden. Eigenlijk zitten er alleen een paar vakantieressorts. Wel hele mooie en als je kinderen hebt, erg goed. De weg er naar toe was wel een heel avontuur. Het was echt hondenweer. Het eerste stuk gewoon met de taxi. Toen met een long tale boat naar het schiereiland. Niks mis mee, zou je denken. Aan het vaste land, konden we nog vanaf de kade instappen, niet zomaar, we moesten echt klimmen. Is niet echt handig met drie kinderen, die niet kunnen zwemmen, drie dikke koffers en een buggy.

Maar goed, het viel nog wel mee, maar eenmaal bij Krabi zagen we dat daar helemaal geen haventje was. We moesten een heel stuk door het water lopen. Eerst Erwin met Jonas op de schouders, iemand anders nam Lena mee, vervolgens de koffers, tot slot ik met Daniel en iemand hielp weer met de buggy. Even voelde het net als vroeger, toen we nog reisden als backpackers, zonder drie koters.

We hadden een huisje met een jacuzzi in de tuin. Die kreeg bij ons meteen de functie als zwembadje voor de kinderen. Het strand was er erg mooi met hele aparte rotsachtige bergen en rotsachtige eilandjes in de zee. We hebben niet alleen op het strand gehangen (gelukkig). Vanuit Krabi zijn we een dagje naar de watervallen gegaan in Khao Phanon Bencha National Park. Dat was echt tof. Met de kids wandelen door een tropisch regenwoud en zwemmen bij de waterval. Ik had het niet gedacht, maar onze Jonas durfde gewoon het water in.

Toen ik aan het uitleggen was, met blaadjes hoe de stroming werkte, bracht Lena mijn verhaal ook even in de praktijk door haar zwemschoentje weg te laten drijven. We hoopten nog dat het ergens achter een steen zou blijven hangen stroomafwaarts, maar helaas. Daniel vermaakte zich in de buggy door naar ons te kijken. Ik vond het water voor hem iets te koud.
Onderweg nog een paar tempels en buddha’s bekeken. Echt leuk hoe enthousiast Jonas en Lena steeds zijn over al die glimmende en glinsterende beeldjes en frutsels.
Na een paar dagen Krabi, gingen we naar Phuket. Het hotel waar we zaten, was heel anders dan het rustige mooie ressort op Krabi: het was er vrij massaal en erg toeristisch. Wel heel kindvriendelijk. Er liep ook iedere dag een olifantenmoeder met kind buiten. De kinderen mochten op grote olifant een rondje maken door de tuin van het hotel. Dat durfden die van ons niet. Vonden wij niet zo erg.

Wat erg grappig was, was dat er nog een ander Nederlands gezin uit Hong Lok Yuen in hetzelfde hotel verbleef. Ik dacht dat we ze niet zouden tegenkomen, omdat het hotel zo groot was, zaten ze toch gewoon in een kamer tegenover ons.
Het strand was er niet zo mooi als op Krabi. Daar zijn we dan ook niet geweest. Wel hebben we gekanood en catamaran gezeild. Er lag een klein bootje en ik heb om de beurt met de kinderen een rondje gezeild. Er was heel weinig wind, erg hard gingen we niet. Jonas heeft ook nog in zijn eentje gekanood.
Vanuit Phuket hebben we ook een hele leuke dagtocht gemaakt: met de boot naar een eiland, waar we vissen konden voeren en mochten snorkelen. We stonden echt midden tussen de vissen. Ook hier deed Jonas, nadat ie het van Lena afgekeken had, gewoon mee. Hij wordt steeds moediger in dit soort dingen (toen oma Mieke hier was, was hij bang dat de Big Buddha, die ook echt heel erg big is, van de berg af zou waaien. Hij wilde daar zo snel mogelijk weg).

Wat helemaal gaaf was, is dat Jonas mee ging snorkelen en hij vond het echt supergaaf. “Oh, mama, wat is het hier mooi, he” zei hij. Eerst hebben we geoefend vanaf het strand. Daarna mocht ie met Erwin mee op de boot naar een ander eilandje. Daar hebben ze vanaf de boot gesnorkeld. Ik ben met Daniel en Lena op het strand gebleven. Vissen gevoerd en met het zand gespeeld. Voor hen zou het te lang duren op de boot en snorkelen kunnen ze nog niet (gek, he!). Echt heel gaaf dagje.

Na Phuket, zijn we nog anderhalve dag in Bangkok geweest. Daar hebben we zo’n beetje de grootste toeristische dingen bekeken: The Grand Palace, de liggende Golden Buddha (Wad Pho), en de Snake farm. Verder de lokale busboot, genomen, de skytrain, de tuktuk. Ik schrijf die dingen ook even op, omdat dit soort dingen voor de kinderen erg leuk zijn. Het verplaatsen van A naar B met Jonas, Lena en Daniel gaat vrij langzaam en het openbaar vervoer in Azië is op zichzelf al een toeristische attractie voor hun. Hmmm, cocosnootmelk. Alle foto's zien? klik op deze!

De laatste dag van de vakantie was Jonas jarig (foto' staan onder "Welcome at the Jonas Klijn Police School, klik op de foto van Jonas). We hadden een paar kleine cadeautjes en slingers meegenomen. Het was een beetje een gekke verjaardag voor hem. Voor hem is jarig zijn feest met taart, kindjes en cadeaus. Nu was het een knus gebeuren met ons vijfjes. We hebben taart gegeten in de Starbucks. Het feestje moest nog komen.